Wyjaśnienie

Wszelkie zdjęcia ikon umieszczane na moim blogu, są wyłącznie zdjęciami moich własnych prac.

poniedziałek, 27 września 2010

Próba kopiowania Mistrza



Tu:
trochę informacji na jej temat i zdjęcie oryginału.
A tu:
bardziej dogłębna analiza. :)

Nazywana ikoną ikon. Stogław, czyli Sobór Stu Rozdziałów , który odbył się w Moskwie w 1551 r. postanowił, że ikona Trójcy Świętej Rublowa ma być wzorcem dla malarzy ikon.
Jej kompozycja jest zbudowana na kole, symbolizującym wieczność i jedność.

niedziela, 26 września 2010

Co może poprawić nastrój chorego dziecka?



Oczywiście ptasie mleczko! Pierwszy raz dałam biszkopty na spód. Potem zmiksowałam trochę skondensowanego mleka niesłodzonego (gdzieś ok. szklanki, wlałam "na oko") z tężejącą już galaretką truskawkową . Cytrynowa poszła na wierzch.
Chyba mój ulubiony smak dzieciństwa. Sporządzany przez lata w wielu "wariacjach na temat". Zawsze tak samo delikatny i cudownie pyszny. Tym razem dodane biszkopty były jak dla mnie za słodkie, ale dziecku bardzo smakowało.

sobota, 25 września 2010

Akwariowe perypetie



To pan skalar .

A to pani skalarowa z gotowymi jajeczkami do złożenia .


Jest jeszcze jedna pani skalarowa, która składała w spokoju ikrę jakieś dwa tygodnie temu. Zapładniał je pan skalar, a obecna "ciężarna" beznamiętnie się temu przyglądała. Oczywiście inne rybki od razu wyżerały ziarenka! Widzę, że akwarium jest za małe dla tylu ryb! Brak intymności.
Wczoraj pani skalarowa ze zdjęcia szukała miejsca dla złożenia ikry. Wybrała sobie do tego grzałkę. Jej konkurentka była jednak bardzo zdeterminowana w tym, by utrudnić to zadanie. Oj, co się działo! A pan skalar ze stoickim spokojem czekał, aż będzie mógł odegrać swą rolę. Niestety nie zamierzał pomagać "mamuśce".

Wydawałoby się , że rybki to takie nudne stworzenia. Nic tylko pływają, ani przytulić, ani pogłaskać, dźwięków z siebie też nie wydają. Nic bardziej mylnego! To pasjonująca historia! Każda rybka jest inna, ma inne upodobania. Oprócz skalarów mamy np. kosiarki. Wera je nazywa "gotowe do startu" bo uwielbiają równiutko jak w blokach startowych przycupnąć na kamieniu. Było ich 3 ale 2 postanowiły wybrać się na przechadzkę. Wyskoczyły spod niedokładnie założonej pokrywy. Jedna zrobiła to w momencie, gdy wchodziłam do pokoju. Wystrzeliła w górę i plasnęła na podłogę. Szybka akcja i znów pływała w wodzie. Drugą znalazłam wieczorem za szafką. Przez kilka godzin nie mogłam się ich doliczyć aż przeprowadziłam poszukiwania....
Bocja za to jest bardzo wesoła. Uwielbia się bawić ze swym odbiciem, albo ryć (dosłownie!!!) w dnie. Jest tak duża , że bez problemu wkłada swój "ryjek" pod kamyki. Sumy szkliste są stateczne i trzymają się zawsze razem, w jednym miejscu. Między jedną z roślin i kamieniem. Molinezja księżycowa to łobuziak, którym jestem teraz zmartwiona bo straciła ostatnio wigor. Do tego to moja wychowanica hehe. Oduczyłam ją podgryzania gurami. Dwa razy wylądowała w odosobnieniu i przeszło. :) Wspomniana gurami to władczyni terenów najważniejszych czyli miejsca, gdzie sypię im pokarm. Jak ma zły humor- przegania wszystko co się rusza. Ale nie gryzie. Karaś ozdobny i dwie welonki to takie wariatuńcia. Długo gadać co wyrabiają! Welon teleskopowy na początku Werę przerażał. :)
Brzanki różowe sztuk dwie kochają się ścigać albo bawić się w bąbelkach powietrza. Glonojad robi mi pobudki bo lubi plusnąć wodą. Za to dwie molinezje czerwone zaskoczyły mnie wydając potomstwo niecały miesiąc po ich zakupie. Niestety na malutkie rybki zaraz "głodomory" urządziły polowanie.... Trzeba pomyśleć o kotniku.




czwartek, 23 września 2010

Pierwszy samodzielny wypiek :)



Moje dziesięcioletnie dziecko upiekło całkowicie samodzielnie ten placek.emotikony na gg najlepsze
Wera zmiksowała 2 jajka z niepełną szklanką cukru, potem dodała szklankę śmietany, 2 łyżki oleju i zapach pomarańczowy. Do masy dodała 2 szklanki mąki z 2 łyżeczkami proszku do pieczenia oraz garść rodzynków.
Z piekarnika wyciągał pomocnik pieczarki czyli ja!emotikony na gg najlepsze

wtorek, 21 września 2010

Michał czyli Któż jak Bóg

ARCHANIOŁ MICHAŁ

Archanioł Michał zajmuje najważniejsze miejsce wśród archaniołów i aniołów. Przewodzi siłom niebieskim (archistrateg ) i poskramia szatana.
Niżej- ikona przedstawiająca sobór Archanioła Michała. Jest to wersja bardzo rozbudowana i wyjątkowa. Zazwyczaj przedstawia się Archanioła Michała trzymającego Mandylion (chustę z odbiciem twarzy Chrystusa) w otoczeniu innych aniołów i archaniołów.


Jam Boży wojewoda.Noszę miecz.Wznoszę go wysoko. Strachem Bożym porażam nikczemników.

środa, 15 września 2010

"Zagroda Matriony"

ZAGRODA MATRIONY - zdjęcie

W ciągu ostatnich kilku dni jakoś mi się przypomniała i siedzi w głowie. To opowiadanie zrobiło na mnie wielkie wrażenie i pewnie dlatego bardzo zapadło w pamięć. Są jednak okresy w życiu, gdy człowiek zadaje sobie pytanie jak postępować, gdy widzi analogię ze swoimi doświadczeniami. Brać przykład z Matriony i z uśmiechem na ustach udawać, że się nie zauważa czy wręcz przeciwnie? Czerpiąc z doświadczeń swoich i tej kobiety starać uczyć się egoizmu i dwulicowości? By nie skończyć jak Matriona.....

wtorek, 14 września 2010

Sofia czyli Priemudrost

Zofia Mądrość Boża

Mądrość Boża. W tradycji chrześcijańskiej jest uosabiana z Chrystusem, czyli drugą osobą Trójcy Świętej. W ikonografii typ powstał na podstawie Księgi Przysłów (9, 1-5). Jest pełen treści. W części centralnej, na tronie siedzi Sofia, pod postacią anioła w kolorze ognistej czerwieni, tu symbolizującej miłość Bożą. Ma koronę na głowie, a pod nogami kamień, symbol mocy i trwałości. Po bokach stoją Maryja, św. Jan Chrzciciel oraz w dalszej kolejności- św. Jan Ewangelista (obok Maryi) i św. Jan Klimak obok św. Jana Chrzciciela.
Nad Sofią widać Chrystusa w otoczeniu serafimów. Wolną przestrzeń wypełniają 4 anioły, a nad Chrystusem w otoczeniu cherubinów i z serafimami pod nogami - Bóg Ojciec w geście błogosławieństwa. Od kręgu serafinów odchodzą cztery jakby rogi- promienie, wypełnione symbolami czterech Ewangelistów. Po bokach- na niebieskich wstęgach wypełnionych gwiazdami (symbol kosmosu) aniołowie kierujacy sie w stronę tronu Bożego.