Janis Joplin - dziś mija 40 lat od jej śmierci...

Trójca Święta

W ikonografii są dwa typy Świętej Trójcy. Jeden z nich to właśnie Trójca Starotestamentowa, inaczej Gościnność u Abrahama. Nawiązuje do biblijnego opowiadania o przybyciu do Abrahama trzech młodzieńców- aniołów (Rdz 18, 1-15). Przedstawienie to było znane już w sztuce bizantyjskiej i na Rusi przed powstaniem słynnego wizerunku Andrzeja Rublowa, o którym pisałam tutaj :

http://ikony-alenietylko.blogspot.com/2010/09/proba-kopiowania-mistrza_27.html"

Na ikonie widać Abrahama i Sarę obsługujących gości oraz sługę zabijającego cielę. Jest też dąb Mamre. Sama Sara jest przedstawiona dwa razy- w drzwiach budynku i niosąca naczynie z pożywieniem.

Bywa, że na ikonach Trójcy Starotestamentowej malowano nimb krzyżowy jednemu z aniołów. Stogław zabronił takich praktyk, wyjaśniając , że ikona nie przedstawia trzech osób Boskich i że każdy z tych aniołów może być zarówno Bogiem Ojcem, Chrystusem jak i Duchem Św. Innymi słowy- każdy z aniołów to obraz Boga w trzech osobach. Miałam jednak w rękach kilka ikon Trójcy Starotestamentowej z nimbami krzyżowymi....

Ptasie wędrówki nad moją głową

Chyba nad moim blokiem ciągnie się "ptasia autostrada". Odkąd tu mieszkam, każdej jesieni i wiosny jestem świadkiem lecących kluczy. Zawsze czuję jakiś rodzaj wzruszenia, gdy nad głową rozlega się charakterystyczne ptasie nawoływanie . Dziś to były gęsi. Kilka kluczy.

Szukając fragmentu z Makrokosmosu, znalazłam też coś wzruszającego:

Błękit i czerwień

Kolory w ikonach pełnią funkcję symboliczną. Jednymi z najważniejszych są czerwień i błękit, symbole zjednoczenia dwóch natur- Boskiej i ludzkiej. W szatach Chrystusa i Maryi mają znaczenie szczególne. Czerwień chitonu (rodzaju koszuli) Chrystusa symbolizuje naturę ludzką, a zarazem królewską , a błękit himationu ( wierzchniej szaty)- Boskość. Takie szaty jednak Chrystus ma po zmartwychwstaniu. W ikonach Maryjnych , jako Emmanuel kolory są odwrócone. Niebieska koszula (bywa też biała) i wierzchnia szata czerwona.

Kolor szat Maryi jest lustrzanym odbiciem szat Chrystusa. Zawsze suknia w różnych odcieniach niebieskiego jest okryta czerwonym ( od różu do koloru wiśni czy purpury) maforionem, czyli rodzajem szerokiego, długiego szalu, symbolem Jej macierzyństwa. Maforion Maryi zdobi kajma, czyli ozdobne oblamowanie oraz trzy złote gwiazdy , symbole dziewictwa Bogurodzicy. Gwiazdy są umieszczone po jednej na ramionach i nad czołem. Mówią, że Maryja była dziewicą przed narodzeniem Chrystusa, w czasie Jego narodzin i po narodzeniu.

Kolor czerwony oznacza też męczeństwo. Dlatego najczęściej męczennicy mają jedną z szat tego koloru. Na przykład św. Szczepan, pierwszy męczennik:

Więcej o kolorach tu:

http://www.orthodoxworld.ru/pl/icona/11/index.htm

Go

Sięgnęłam po tę książkę ze względu na tytuł, a raczej nazwę chińskiej gry . Kiedyś w dzieciństwie dostałam pudełko z pionkami i planszą do go, ale nigdy nie nauczyłam się w to grać. Teraz żałuję. Może dwa cytaty z książki?

"Nieznajomy gra w sposób powolny. Tok jego myśli mnie zaskakuje. Każdy ruch świadczy o trosce o harmonię z tym, co wokół. Droga jego pionków jest eteryczna, subtelna, jak taniec żurawi. Nie wiedziałam, że w Pekinie jest taki styl gry, w którym elegancja bierze górę nad przemocą. Teraz ja z kolei jestem bezradna i poddaję się jego rytmowi".

"Według legendy Chiny wymyśliły tę niezwykłą grę przed czterema tysiącami lat. W ciągu swojej nadzwyczaj długiej historii kultura chińska wyczerpała się, a gra w go utraciła finezję, swoja początkową czystość. Wprowadzona do Japonii przed kilkoma setkami lat , na nowo przemyślana, udoskonalona, stała się tam sztuką boską. Po raz kolejny mój kraj wykazał swą wyższość nad Chinami".

Akcja powieści rozgrywa się w latach trzydziestych dwudziestego wieku, w Mandżurii okupowanej przez armię japońską. Jest też wątek miłosny wpleciony w ten burzliwy, pełen przemian społecznych i obyczajowych okres. Jak popatrzyłam w sieci, nie tylko mnie zachwyciła ta lektura. Np tu:

http://www.biblionetka.pl/book.aspx?id=14689

"

Dziś wspomnienie Archaniołów Michała, Gabriela i Rafała

Mądrzejsi ode mnie opisali temat w tym miejscu:

http://www.niedziela.pl/artykul_w_niedzieli.php?doc=ed200239&nr=17

A tutaj sporo dodatkowych informacji i odsyłaczy :

http://www.brewiarz.pl/czytelnia/swieci/09-29a.php3

Na zdjęciu - Archanioł Michał w środku, po jego prawicy- Archanioł Rafał, a po lewicy- Archanioł Gabriel.

Ciekawe, kto BARDZIEJ śpi na poduszce?

Próba kopiowania Mistrza

Tu:

http://pl.wikipedia.org/wiki/Tr%C3%B3jca_%C5%9Awi%C4%99ta_(ikona_Rublowa)

trochę informacji na jej temat i zdjęcie oryginału.

A tu:

http://www.orthodoxworld.ru/pl/icona/10/index.htm

bardziej dogłębna analiza. :)

Nazywana ikoną ikon. Stogław, czyli Sobór Stu Rozdziałów , który odbył się w Moskwie w 1551 r. postanowił, że ikona Trójcy Świętej Rublowa ma być wzorcem dla malarzy ikon.

Jej kompozycja jest zbudowana na kole, symbolizującym wieczność i jedność.

Co może poprawić nastrój chorego dziecka?

Oczywiście ptasie mleczko! Pierwszy raz dałam biszkopty na spód. Potem zmiksowałam trochę skondensowanego mleka niesłodzonego (gdzieś ok. szklanki, wlałam "na oko") z tężejącą już galaretką truskawkową . Cytrynowa poszła na wierzch.

Chyba mój ulubiony smak dzieciństwa. Sporządzany przez lata w wielu "wariacjach na temat". Zawsze tak samo delikatny i cudownie pyszny. Tym razem dodane biszkopty były jak dla mnie za słodkie, ale dziecku bardzo smakowało.

Akwariowe perypetie

To pan skalar .

A to pani skalarowa z gotowymi jajeczkami do złożenia .

Jest jeszcze jedna pani skalarowa, która składała w spokoju ikrę jakieś dwa tygodnie temu. Zapładniał je pan skalar, a obecna "ciężarna" beznamiętnie się temu przyglądała. Oczywiście inne rybki od razu wyżerały ziarenka! Widzę, że akwarium jest za małe dla tylu ryb! Brak intymności.

Wczoraj pani skalarowa ze zdjęcia szukała miejsca dla złożenia ikry. Wybrała sobie do tego grzałkę. Jej konkurentka była jednak bardzo zdeterminowana w tym, by utrudnić to zadanie. Oj, co się działo! A pan skalar ze stoickim spokojem czekał, aż będzie mógł odegrać swą rolę. Niestety nie zamierzał pomagać "mamuśce".

Wydawałoby się , że rybki to takie nudne stworzenia. Nic tylko pływają, ani przytulić, ani pogłaskać, dźwięków z siebie też nie wydają. Nic bardziej mylnego! To pasjonująca historia! Każda rybka jest inna, ma inne upodobania. Oprócz skalarów mamy np. kosiarki. Wera je nazywa "gotowe do startu" bo uwielbiają równiutko jak w blokach startowych przycupnąć na kamieniu. Było ich 3 ale 2 postanowiły wybrać się na przechadzkę. Wyskoczyły spod niedokładnie założonej pokrywy. Jedna zrobiła to w momencie, gdy wchodziłam do pokoju. Wystrzeliła w górę i plasnęła na podłogę. Szybka akcja i znów pływała w wodzie. Drugą znalazłam wieczorem za szafką. Przez kilka godzin nie mogłam się ich doliczyć aż przeprowadziłam poszukiwania....

Bocja za to jest bardzo wesoła. Uwielbia się bawić ze swym odbiciem, albo ryć (dosłownie!!!) w dnie. Jest tak duża , że bez problemu wkłada swój "ryjek" pod kamyki. Sumy szkliste są stateczne i trzymają się zawsze razem, w jednym miejscu. Między jedną z roślin i kamieniem. Molinezja księżycowa to łobuziak, którym jestem teraz zmartwiona bo straciła ostatnio wigor. Do tego to moja wychowanica hehe. Oduczyłam ją podgryzania gurami. Dwa razy wylądowała w odosobnieniu i przeszło. :) Wspomniana gurami to władczyni terenów najważniejszych czyli miejsca, gdzie sypię im pokarm. Jak ma zły humor- przegania wszystko co się rusza. Ale nie gryzie. Karaś ozdobny i dwie welonki to takie wariatuńcia. Długo gadać co wyrabiają! Welon teleskopowy na początku Werę przerażał. :)

Brzanki różowe sztuk dwie kochają się ścigać albo bawić się w bąbelkach powietrza. Glonojad robi mi pobudki bo lubi plusnąć wodą. Za to dwie molinezje czerwone zaskoczyły mnie wydając potomstwo niecały miesiąc po ich zakupie. Niestety na malutkie rybki zaraz "głodomory" urządziły polowanie.... Trzeba pomyśleć o kotniku.