Oj, mam bardzo pracowity okres. W głowie parę pomysłów na nowe notki, ale czasu brak
Wyjaśnienie
Wszelkie zdjęcia ikon umieszczane na moim blogu, są wyłącznie zdjęciami moich własnych prac.
niedziela, 12 czerwca 2011
Zesłanie Ducha Świętego
Oj, mam bardzo pracowity okres. W głowie parę pomysłów na nowe notki, ale czasu brak
wtorek, 31 maja 2011
Matka Boża Poczajowska
W 1559 roku grecki metropolita Neofit podarował ten wizerunek Maryi Annie Gojskiej w dowód wdzięczności za gościnę. Anna umieściła ikonę w kaplicy swego domu we wsi Urla (8 km. od Poczajowa) i tam ikona pozostała przez ok. 30 lat.
Z czasem zauważono, że ikona emanuje cudownym światłem. Pierwszy cud uzdrowienia miał miejsce w 1597 roku, gdy to wyzdrowiał niewidomy od urodzenia brat Anny Gojskiej . Anna postanowiła oddać cudowny obraz w bardziej godne ręce- przekazała ikonę mnichom , żyjącym na Górze Poczajowskiej.
Po śmierci Gojskiej , jej majątek przeszedł w ręce luteranina- siostrzeńca Anny- Andrzeja Firleja, który ograbił monaster i zabrał ikonę do swojego domu. Odtąd zaczął chorować, a jego żona dostała pomieszania zmysłów. Problemy skończyły się, gdy w roku 1644 ikona Matki Bożej wróciła na swoje miejsce....
-----------------------------------------------------
Informacje zaczerpnięte z książki Jarosława Charkiewicza. :)
Poczajowska , ew. Poczajewska. Kwestia tłumaczenia nazwy geograficznej. Wspominałam już o tej ikonie tutaj:
http://ikony-alenietylko.blogspot.com/2010/11/matka-boza-donska.html
poniedziałek, 30 maja 2011
niedziela, 29 maja 2011
Wspomnienie Pikniku sprzed roku
Gdy wracałam rok temu z Pikniku Naukowego, już cieszyłam się na następny wyjazd. Niestety powaliła mnie choroba i w tym roku przeleżałam tę niezwykłą imprezę w łóżku. 
Pozostaje tylko wspominać poprzednią (sprzed dwóch lat nie mam zdjęć bo i pogoda nie rozpieściła- lało jak z cebra) i mieć nadzieję, że za rok znów będę mogła pojechać:
Prezentacja wyrobu naczyń z gliny:
Próbujemy swych sił w piśmie Majów:
Prezentacja tańca Majów:
Pióropusze równie piękne z tyłu jak z przodu...
Ozdabiamy samodzielnie naczynka gliniane
Nauka posługiwania się pałeczkami
Jeden z wielu robotów
Układanie dawnej mapy...
Przygotowania do wybuchu wulkanu:
Zabawa cieczami :)
Jak zbadać co w ziemi piszczy....
Składamy mózg ludzki
Cyrkowcy też mieli swoje stoisko...
A tu ślimak nie byle jaki ;)
Chwila wytchnienia - pantomima . Dzieci zachwycone. Dorośli również :)
Uzyskiwanie jakiegoś tam metalu (nie pamiętam, jakiego
)
Tu kolejny robot, tym razem wdrapujący się na wyżyny
W słoneczny dzień bateria słoneczna napędzająca wiatraczek. Super pomysł, no nie?
ach te labirynty...
Lunet, teleskopów i różnych przyrządów astronomicznych było co nie miara...
Dla melomanów też coś było..... W końcu Rok Chopinowski !
Super plac zabaw dla dzieci
Rysować patrząc w lustro , a nie na kartkę nie jest tak prosto!
Chwila na instrukcję, jak to prawdziwi naukowcy poszukują minerałów
No i - gotowi do startu....start!!! Szukamy złota i minerałów. Co znajdziemy, dla nas!
Własnoręcznie wykonana płaskorzeźba
ozdobione samodzielnie naczynko
To malutka próbka tego, co robiłam ze swoją córą rok temu. Dobrze, że jest już Centrum Nauki Kopernik! Tam pewnie znajdziemy też odlew palców Wery wraz z włosem, jako materiałem genetycznym.... ;)
czwartek, 26 maja 2011
Jesienin i jego "korespondencja"
List do matki
Żyjesz jeszcze, moja ty staruszko?
I ja żywym. Ślę pozdrowień moc.
Niech nad izbą twą się sączy smużką
Niewymowna światłość zórz pod noc.
Piszą mi, że choć ukrywasz trwogę,
Smutek za mną w duszą ci się wkradł,
Że wychodzisz patrzeć mnie na drogę,
W tym kaftanie noszonym od lat.
I w sinawym zmroku o wieczorze
Ten sam widok nęka cię co dnia:
Jak znienacka mnie w karczemnym sporze
Ktoś pod żebro fińskim nożem dźga.
Rodzicielko, nie niepokój serca.
To zwidzenie natrętne i złe.
Już nie takim straszny przeniewierca,
Żeby umrzeć, nie ujrzawszy cię.
Tak jak dawniej, czułych słów złaknionym
I o jednym nie przestaję śnić,
By przed żalem wciąż nieujarzmionym
W naszym domu niziutkim się skryć.
Wrócę, wrócę gdy kiście ku niebu
Wznosząc sad na wiosnę będzie kwitł.
Tylko, proszę, teraz mnie już nie budź,
Jak przed ośmiu laty, skoro świt.
Nie budź marzeń nie do ocalenia,
Nie rusz tego, czemu pełni brak
Nazbyt wcześnie straty i zmęczenia
Przyszło mi w tym życiu poznać smak.
I modlitwy nie ucz mnie. Zaniechaj.
Co minęło, nie powróci już.
Tyś mi jedna pomoc i pociecha,
Tyś mi blaskiem niewymownych zórz.
Więc zapomnijże o swojej trwodze,
Zdław ten smutek, co w duszę się wkradł.
Nie wystawaj tak często na drodze
W tym kaftanie noszonym od lat.
Żyjesz jeszcze, moja ty staruszko?
I ja żywym. Ślę pozdrowień moc.
Niech nad izbą twą się sączy smużką
Niewymowna światłość zórz pod noc.
Piszą mi, że choć ukrywasz trwogę,
Smutek za mną w duszą ci się wkradł,
Że wychodzisz patrzeć mnie na drogę,
W tym kaftanie noszonym od lat.
I w sinawym zmroku o wieczorze
Ten sam widok nęka cię co dnia:
Jak znienacka mnie w karczemnym sporze
Ktoś pod żebro fińskim nożem dźga.
Rodzicielko, nie niepokój serca.
To zwidzenie natrętne i złe.
Już nie takim straszny przeniewierca,
Żeby umrzeć, nie ujrzawszy cię.
Tak jak dawniej, czułych słów złaknionym
I o jednym nie przestaję śnić,
By przed żalem wciąż nieujarzmionym
W naszym domu niziutkim się skryć.
Wrócę, wrócę gdy kiście ku niebu
Wznosząc sad na wiosnę będzie kwitł.
Tylko, proszę, teraz mnie już nie budź,
Jak przed ośmiu laty, skoro świt.
Nie budź marzeń nie do ocalenia,
Nie rusz tego, czemu pełni brak
Nazbyt wcześnie straty i zmęczenia
Przyszło mi w tym życiu poznać smak.
I modlitwy nie ucz mnie. Zaniechaj.
Co minęło, nie powróci już.
Tyś mi jedna pomoc i pociecha,
Tyś mi blaskiem niewymownych zórz.
Więc zapomnijże o swojej trwodze,
Zdław ten smutek, co w duszę się wkradł.
Nie wystawaj tak często na drodze
W tym kaftanie noszonym od lat.
http://republika.pl/j_uhma/jesienin.html
poniedziałek, 23 maja 2011
niedziela, 22 maja 2011
piątek, 20 maja 2011
Chrystus Miłosierny - dla Marty
Jest dziecko, które zamiast laptopa czy telefonu marzy , by dostać na komunię ikonę Chrystusa Miłosiernego. To dziewczynka o imieniu Marta.....
poniedziałek, 16 maja 2011
niedziela, 8 maja 2011
Św. Franciszek i jego podopieczni
Powstanie tej ikony zbiegło się z przeczytaniem artykułu w "Uważam Rze" (nr 11/2011) na temat badań doktora Charlesa Marshalla, opublikowanych niedawno w "Nature". Jak uważa naukowiec:
Tempo współczesnego wymierania ssaków niepokojąco przypomina okoliczności towarzyszące poprzednim pięciu wielkim zagładom.
Tych pięć zagład to :
Około 438 mln lat temu , prawdopodobnie z powodu gwałtownego ochłodzenia klimatu wymarła zdecydowana większość gatunków, w tym znane trylobity (opancerzone stawonogi, żyjące w morzu, przypominające dzisiejsze robaczki choć często znacznie większe).
Około 364 mln. lat temu znów masowo wymarły gatunki, gł. koralowce.
Ok. 250 mln. lat temu wydarzyła się największa ze znanych zagład, wywołana prawdopodobnie uderzeniem rekordowego meteorytu o średnicy 40-50 km. ( pozostałością jest krater pod lądolodem Antarktydy, Wilkes Land) . Naukowcy sądzą, że mogło wtedy wyginąć ok. 70 % organizmów lądowych i nawet 95 % morskich.
200 mln lat temu nastąpiła prawdopodobnie seria gwałtownych erupcji wulkanicznych, co odbiło się na populacji organizmów morskich i gadów.
Ostatnie wielkie wymieranie miało miejsce 65 mln. lat temu, gdy to wyginęły dinozaury. Prawdopodobnie za przyczyną zderzenia Ziemi z asteroidą o śr. 10 km. (krater Chicxulub w Meksyku). Są też inne hipotezy, które nasuwa np. krater Siwa na dnie Oceanu Indyjskiego.
Jak pisze autorka artykułu:
Naukowcy uważają , że scenariusz rozgrywający się obecnie na naszych oczach bardzo przypomina przebieg poprzednich masowych zagład. Analizy pokazują, że w ciągu ostatnich 500 lat zniknęło 80 spośród 5570 gatunków ssaków, a tymczasem średnia dla ostatnich 65 mln lat to zaledwie 2 gatunki na milion lat.
Artykuł zawiera wiele danych. Szokujących danych! Warto przeczytać.
Subskrybuj:
Posty (Atom)









































